یافته‌های دو مطالعه جدید نشان داد که قبل از شناسایی آنتی بادی های بیماری در خون کودکانی که به دیابت نوع 1 مبتلا می شوند، تغییرات اپی ژنتیکی در سلول های سیستم ایمنی آنها ظاهر می شود. این دو مطالعه فرصت‌های جدیدی را برای شناسایی کودکان با خطر ژنتیکی ابتلا به دیابت در مراحل اولیه ارائه دادند.

تغییرات اپی ژنتیک می تواند بر نحوه عملکرد ژن های ما تأثیر بگذارد. عوامل محیطی، مانند عفونت های ویروسی، می توانند باعث تغییرات اپی ژنتیک شوند.یافته‌های مربوط به آرایش اپی ژنتیک مرتبط با دیابت در دو مطالعه جدید، توسط محققانی از مرکز Turku Bioscience در دانشگاه تورکو فنلاند کشف شد.

پروفسورRiitta Lahesmaa، مدیر Turku Bioscience و رهبر گروه تحقیقاتی InFLAMES، گفت: ما تغییرات اپی ژنتیکی را که قبلا ناشناخته بودند، کشف کردیم. آنها فرصت های جدیدی را برای شناسایی کودکانی که در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 1 هستند، حتی قبل از اینکه بیمار شوند، به ما ارائه می دهند.

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که آنتی‌بادی‌های خاصی که در نمونه‌های خون کودکان شناسایی شده‌اند، نشان‌دهنده افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در آینده ی نزدیک هستند. اما متخصصان پزشکی می توانند حتی زودتر در این بیماری مداخله کنند، اگر محققان بتوانند شاخص هایی را برای این بیماری بیابند که زودتر از ظهور آنتی بادی ها به تشخیص این خطر کمک کنند. این شامل جستجو برای بیومارکرهایی است که نشان دهنده دیابت نوع 1 هستند و تغییرات اپی ژنتیک می توانند همان نشانگرها باشد.

پروفسور Laura Elo، مدیر مرکز بیوانفورماتیک پزشکی در تورکو بیوساینس و رهبر گروه InFLAMES، گفت: مشاهدات ما در مورد اپی ژنتیک بسیار مهم است، زیرا هدف ما توسعه روش ها و ابزارهایی برای جلوگیری از شروع دیابت نوع 1 در کودکانی است که در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند.

خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در کودکان فنلاندی بیشتر است

در فنلاند، خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در کودکان بالاترین میزان در جهان است. علاوه بر حساسیت ژنتیکی، عوامل محیطی نیز در بروز این بیماری اهمیت زیادی دارند. برای مثال تعدادی از عوامل محیطی عبارتند از، سطح بیش از حد بهداشت، از دست دادن تنوع زیستی، و سموم محیطی.

این دو مطالعه ی جدیدا منتشر شده با همکاری تحقیقاتی میان رشته ای طولانی مدت با شرکای بین المللی انجام شده اند. در این پروژه ها پزشکانی که مسئولیت بیماران را بر عهده داشتند و همچنین تحقیقات بالینی را انجام می دادند، و همچنین محققان متخصص در پزشکی مولکولی و ایمونولوژی و متخصصان علوم محاسباتی شرکت داشتند. در این مطالعات، محققان نمونه های طولی را با توالی یابی عمیق که کل ژنوم را پوشش می دهد و همچنین با روش های محاسباتی و هوش مصنوعی تجزیه و تحلیل کردند.

پروفسور Lahesmaa تاکید کرد که تحقیق ما با همکاری نزدیک با پروفسور Mikael Knip از دانشگاه هلسینکی، که هماهنگ کننده یک مطالعه با بودجه اتحادیه اروپا است، امکان پذیر شد. او همچنین یکی از دانشمندان کلیدی در پروژه ملی پیش بینی و پیشگیری از دیابت نوع 1 (DIPP) است.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2022/03/220316100429.htm